Mustafa İNAN

Bu sene de bildiğiniz gibi sonuçlar canlı yayında duyuruldu. Alâkam olmamasına rağmen ben de sunumu izledim. Dikkatimi öyle bir nokta çekti ki…

Ünal Yarımağan birinci olan öğrencilerin sunumunu yapıyor. Bir çoğunu da geçen seneden tanıdığını söylüyor. Sıra ikincilere geldi ve çok önemli bir şey söyledi: ‘Bu öğrencimizi bildiğiniz gibi geçen seneden de tanıyoruz. Kendisi geçen sene birinci olmuştu.’

Geçen sene birinci olan öğrencinin istediği yere yerleşmeme gibi bir seçeneği yok. Nereyi isterse istesin yerleşebilir. Öyleyse bu çoçuk bu sene tekrar neden bu stresi yaşamış?

Cevap bize dershanelerin tanımını da yapmış oluyor. Geçen sene birinci olan öğrenci dershaneden çok iyi bir para ya da başka bir şey almış olmalı ki, bunu bu sene de istiyor. Yahut dershane: ‘Bu sene üniversiteni oku ama önümüzdeki sene ÖSS’de yine derece yap. Masrafların da bizden. Dereceye girersen aldığından çok daha fazlasını verelim.’ diye pazar kurmuş.

Peki bu senenin birincisinin ilk söylediği şey neydi sizce? Aynen şunlardı: ‘Dershane ve okulun iyi programı sayesinde başarılı oldum. Özellikle de dershanem başarımda çok etkili oldu.’

Sen hiç çalışmadın demek? Emeklerin yok? Üstündeki tişörtün renklerine sattın bunları? Öyle mi?

ÖSS’de de mide bulandırıcı bir tezgah kurulmuş ve yıllardır aynı şeyler tekerrür ediyor. Bir yanda canla başla istediği puanı alabilmek için sabahlayan insanlar, diğer yanda da derece yaparsam bilmem kaç bin lira para alacağım diye çalışan gençler var.

Erdal Demirkıran’ın ‘Yerim Seni ÖSS’ kitabına atfen: ‘ÖSS bizi çoktan sindirmiş bile. Çalışmalarımızı, emeklerimizi ve onurumuzu bile.’